Vannacht, was hij er weer.
Sinds mijn vroegste
jeugd, elke keer.
Jaar na jaar.
Ik zoek mijn kamer, in een groot huis.
Verdieping na verdieping,
niet te vinden, niet pluis.
Deur na deur.
Ik ben op kantoor, en zoek de kantine.
Of mijn eigen werkplek,
desnoods een latrine.
Lift na lift.
Op Amsterdam Centraal, trein naar Rotterdam.
Trap op, trap af,
Nog twee minuten, en dan...
Perron na perron.
In een vreemde stad, auto geparkeerd.
Na gedane zaken,
de terugweg afgeleerd.
Straat na straat.
Dan word ik wakker, zwetend en benauwd.
Ik bedenk mezelf, wat zoek ik?
Wat is mij toevertrouwd,
Droom na droom?
Kan het zijn, dat ik iedere nacht mezelf kwijt ben?
Dat ik, in vertwijfeling,
achter mijn eigen kont aan ren?
Dag na dag?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten